คืนหนึ่ง
หลังจากที่เราสวมชุดปรกติ ถอดชุดแย่ออกไป ชุดที่ใส่เข้าใหม่ก็ไม่ได้ดีมากมาย
หลังจากที่ทุกคนกลับกันไปหมด
เหลือเพียงเพื่อนหัวเคยโล้น เพื่อนญี่ปุ่นปาจิงโกะ และเจ้าของงานเท่านั้น
และ เรา กับ เขา...
เบียร์ถูกๆหนึ่งขวด กับแก้วพลาสติกใส่น้ำแข็งสองแก้ว สำหรับคนสองคน
เบาะที่เอามาวางไว้มุมข้างหลังโซฟ้าไม้คือพื้นที่เล็กๆที่เราเลือก
เขานั่งลง เอนกาย
ฉันนั่งลง เอนกาย
เรานอนลง ข้างๆกัน
ฉันไม่ได้ชอบในรสชาติเบียร์
เบียร์เย็นฉ่ำในแก้วที่ดื่มลงไป
เพราะแก้วเบียร์ที่ถูกหยิบยื่นมาจากคนข้างๆ
ฉันไม่ได้ชอบในรสชาติเบียร์
เบียร์เย็นฉ่ำในแก้วที่ดื่มลงไป
รสชาติดีเหลือเกิน
มีแต่ความเงียบมากกว่าคำพูด
ในความเงียบมหาศาล
ในแก้วพลาสติกที่มีเบียร์
ในผ้าห่มที่มีคนสองคน
ในอ้อมแขนของเขาที่มีเราอยู่....
เราสองคนจ้องมองพวงลูกบอลไฟหลากสีที่อยู่มุมห้อง
บทสนทนาโคมไฟไร้สาระ นำพาไปสู่คำพูดอื่นๆ
และนำพาไปสู่การพิสูจน์อะไรบางอย่าง
มือขวาของฉันแนบตรงตำแหน่งหัวใจของเขา...ข้างใน
ไม่รู้หรอกว่ามันเป็นจังหวะการเต้นที่ปรกติหรือไม่ แต่มือที่ทาบพยายามรู้สึกถึงมัน ไม่ยอมปล่อยเลย...
่
จะเช้าแล้ว
(20.48 โทรศัพท์มือถือดังขัดจังหวะ......เด็กน้อยโทรมาขอแรงฟิต หอบแฮ่กเชียว)